Gdy zmierzch całkowicie zapadł nad gotyckimi iglicami katedry w Rouen w Normandii, pokaz świetlny zatytułowany „"Wildflowers in Full Bloom"” rozświetlił fasadę tej najwyższej gotyckiej budowli we Francji. Pokaz trwał do 26 września. W tym sezonie fasada katedry gościła dwóch "narratorów": Mikę Ninagawę „"Wildflowers in Full Bloom, "” oraz „"First Impression”, ", hołd dla impresjonizmu. Pokazy odbywały się naprzemiennie i były bezpłatne dla publiczności.
Już sam ten wybór stanowi ciekawy kontrast – impresjonizm był pod silnym wpływem japońskich drzeworytów ukiyo-e, podczas gdy Mika Ninagawa reinterpretował francuską starożytność z perspektywy współczesnej japońskiej estetyki. Wizualna gramatyka Wschodu i Zachodu osiągnęła rodzaj "homecoming" na tej kamiennej fasadzie, pierwotnie wzniesionej w XII wieku.
Kwiaty, neony i gotycki kamień
Mika Ninagawa znana jest ze swojego niezwykle nasyconego, kwiatowego języka wizualnego. W obrazie „Wildflowers in Full Bloom” jej charakterystyczny styl jest wyświetlany na fasadzie, łukach i rozetach katedry. Spektakularne, gigantyczne kwiaty pokrywają całą zachodnią fasadę budynku, tworząc uderzający dialog między intensywnymi kolorami a kunsztownymi detalami gotyckich rzeźb w kamieniu.
Warto zauważyć, że ten dialog opiera się na technologicznej podstawie. Zastosowana w pokazie świetlnym technologia mapowania projekcji architektonicznej wykorzystuje pionowe żebra, poziome łuki przyporowe i wgłębione portyki, charakterystyczne dla architektury gotyckiej, jako "naturalne płótno. Światło nie pokrywa już tylko płaskiej powierzchni, lecz płynie, skręca i wypełnia ażurowe obszary wzdłuż faktury kamienia. Elementy dekoracyjne prac Ninagawy, zaczerpnięte z XVII-wiecznej estetyki Rinpa, w połączeniu z energią tokijskich neonów, przekładają się na fale i bloki światła, przylegające do tych samych ścian, które Monet przedstawiał ponad trzydzieści razy.
Z perspektywy oświetlenia, strategia świetlno-kolorowa w obrazie „Wildflowers in Full Bloom” skłania się ku " pełnemu pokryciu " i " nałożeniu d" – wykorzystując ekstremalnie wysokie nasycenie kolorów i aplikację na dużych powierzchniach, aby pokryć oryginalne szarości budynku, tworząc niemal surrealistyczny efekt wizualny. Stanowi to ostry kontrast techniczny z późniejszą wydajnością obrazu „First Impression”.
Pociągnięcia pędzla światłem i cieniem: gramatyka oświetlenia w *pierwszym wrażeniu*
Stały punkt Festiwalu Światła w Rouen, „*First Impression*” kontynuuje narracyjną tradycję hołdu dla impresjonizmu. Dzieło przekształca fasadę katedry w dynamiczne płótno: na przemian pojawiają się elementy takie jak lilie wodne, most w Giverny i klify Normandii z rozbijającymi się falami.
Z perspektywy projektowania oświetlenia, strategia światła i koloru tego programu znacznie różni się od "Wildflowers in Bloom." Wykorzystuje on niższe nasycenie i bardziej złożone przejścia między światłem a cieniem, aby symulować zmiany światła i cienia " w różnych momentach " w obrazach impresjonistów. Fasada katedry jest traktowana tak, aby raz była spowita cieniem, a raz skąpana w świetle, z odbiciami na wodzie i wielobarwnymi lustrami nadającymi ciężkim kamiennym ścianom wrażenie "przejrzystości " i "ruchu." Jeden fragment, oddający hołd Renoirowi, przechodzi nawet obraz od impresjonizmu do puentylizmu, a następnie przesuwa się w stronę sztuki cyfrowej. Światło jest narzędziem do symulacji pociągnięć pędzla, a nie tematem, który obejmuje wszystko.
Streszczenie
Ponieważ spektakl był bezpłatny, od wieczora na placu katedralnym gromadziły się tłumy. Sam spektakl przekroczył ramy wydarzenia artystycznego, stając się publicznym rytuałem letniego miasta – mieszkańcy i turyści siedzieli na bruku, czekając razem w wieczornym wietrze, aż światło oświetli tysiącletni głaz. Dla branży oświetleniowej ten poziom zaangażowania publiczności może być bardziej wymowny niż przewidywana powierzchnia czy parametry sprzętu: światło, jako najwyższy standard oceny sztuki publicznej, to niekiedy gęstość spontanicznie gromadzących się ludzi.
